سلام. یعنی هر چی من بگم شرمندم، کم گفتم.باور کنید اینترنتم قطع بود. حتی نتونستم به نظراتون جواب بدم یا حتی تولد هیونگ رو تبریک بگم. واقعا متاسفم!!! تو رو خدا منو ببخشید.

این قسمت آخریه که می ذارم. راستش همه چی یهویی شد.اصلا نمی دونم چطور شد که من به فکر داستان نوشتن و وب نویسی افتادم. کاش هیچوقت این اتفاق نمی افتاد. می خواستم قسمت ها رو بیشتر کنم اما دیدم منی که سال در سال به وب سر می زنم خوب نیست دوستای گلم رو اینقدر منتظر بذارم، واسه همین همه چیز رو خیلی فشرده توی این قسمت نوشتم. از خیلی چیز ها هم صرف نظر کردم. می خواستم همه چی زود تر تموم شه. خلاصه اگه کمی یا کاسری دیدید به بزرگی خودتون ببخشید. حلالم کنید بچه ها! بخدا نمی خواستم اذیتتون کنم. باید جای من باشید که بفهمید چی می گم.

الآن که دیگه داستان عشق یخیم تموم شد خیلی ناراحتم. دلم واستون خیلی تنگ می شه.

آره، این داستان تموم شد ولی وب سر جاشه. هر از چند گاهی میامو سر می زنم. خیلی حرف زدم، می دونم. لطفا برید ادامه مطلب و داستان رو بخونید. (ببخشید اگه این قسمت یخورده زشت شده. بعضی از تیکه هاشو سفارشی نوشتم. آخه بعضی از دوستان نظر می دادند که داستان بدون صحنه قشنگ نیست. خلاصه شرمنده) راستی نظر سنجی هم گذاشتم. حتما جواب بدید. ممنون.